منوی کاربری

مقالات آموزشی

مرجع برنامه نویسی

مقالات ویژه

همانطور که در مباحث گذشته اشاره شد، HTML زبانیست که از طریق یک سری علایم، قسمتهای مختلف یک صفحه وب را علامتگذاری میکند و برای مرورگر مشخص میکند که هر قسمت را چگونه نمایش دهد. این علایم در HTML به طور خاص همان تگ (tag) یا برچسب هستند.

مرورگر متن تگها را در صفحه نمایش نمی دهد بلکه تگها را تفسیر میکند و نتیجه آن را به کاربر نمایش میدهد. برای مثال وقتی می خواهیم یک تصویر در صفحه نمایش دهیم از تگ <img> استفاده می کنیم. وقتی که صفحه وب را در مروگر باز میکنیم، چیزی که می بینیم <img> نیست. بلکه تصویری را می بینیم که مرورگر از پردازش تگ <img> و صفات آن به دست آورده است.

نوشتن تگ ها در HTML قواعد خاص خود را دارد. هر تگ بین دو علامت < و > قرار می گیرد. به این صورت که ابتدا علامت < سپس نام تگ و پس از آن علامت > نوشته می شود. برای نمونه به تگهای نوشته شده در مثال زیر توجه کنید:

HTML در نسخه های متفاوتی منتشر شده است. به همین دلیل برای اینکه مرورگر در هنگام تفسیر کردن کدهای صفحه دچار مشکل نشود و کدها را همانطور که مد نظر طراحی بوده است تفسیر کند باید هنگام نوشتم صفحه HTML نوع سند HTML در قالب کد مشخص شود. این قسمت از کد که قبل از تگ <html> نوشته می شود به عنوان DOCTYPE شناخته می شود.

در صورتی که DOCTYPE مشخص نشود، مروگر کد صفحه را طبق الگوهای پیش فرض خود تفسیر می کند که ممکن است با چیزی که مد نظر طراح بوده تفاوت داشته باشد. همچنین ممکن است نتیجه تفسیر کد در مرورگر های مختلف هم متفاوت باشد!

در ادامه به انواع DOCTYPE و نحوه مشخص کردن آنها در سند HTML می پردازیم.

HTML یک زبان علامتگذاری است که بیشتر در طراحی صفحات وب کاربرد دارد. البته این به این معنی نیست که از این زبان در سایر برنامه ها استفاده نمیشود.

HTML نیاز به کامپایل شدن ندارد. برای ایجاد یک فایل HTML تنها کاری که باید انجام دهید ایجاد یک فایل متنی ساده است که پسوند .html داشته باشد. کدهای مربوط به صفحه مورد نظر در این فایل نوشته می شود. وقتی که یک فایل HTML را با مرورگر وب باز میکنیم، مرورگر کدها را میخواند و طبق الگوریتمی که دارد آنها را تفسیر می کند و در نهایت به شکل صفحه وب به کاربر نمایش می دهد.